Zagubieni miedzy sprzecznościami No oślep miotają iskrami Nie widzą.Nie słyszą Krzyczą! Samotność bezbarwnego życia W blasku srebrnego księżyca Na fundamentach rozbitych domów Budują Stelle fałszywych bogów Donikąd pustka i szeolu droga Tam się nie znajdzie istoty siebie Nikt nikomu ręki nie poda Jeśli w twym sercu tylko kamienie