Teoria Wielkiej Równowagi (Moje najpiękniejsze słowa)
Kwiat pod samem
bez deszczu uschnie słońcem
przepadnie potokiem wezbranem
wiekowym mrokiem
92 odsłon
Komentarze (6)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
wezbranem-wezbranym. spodziewałam się po tytule czegoś innego.
Dziwne pojęcie piękna
Mario tu nie chodzi o dziwność...jeden kwiat może być piękniejszy niż cały bukiet...
rymy niby są, ale niewyczuwalne...ciekawy wiersz o przemijaniu i o kruchości życia...można podumać ;)...pozdrawiam :)
K
jest też kwiat wyjątkowy,co lubi cień,pod ramionami nadziei,pięknie kwitnie,jak człowiek szczęśliwy 'świętojańskim zielem jest' w:)
A
musi być równowaga w pogodzie....:)