kiedy wiara zapuszcza brodę nie jest jej do twarzy jak bombie która przeznaczenia szuka w gęstym tłumie ufne spojrzenie znad ławki łaknie uziemienia w rozchmurzonym obliczu starca jak piorun miotany strzelbą bladego przybysza ciało indianina z podręcznika pada na oczach dziecka