iluzyjnie

zatopiony w iluzji
obrazach transparencji
imaginacji świata

zatopiony w głuchych strzępkach cywilizacji
jej toksycznej i niekompletnej
fragmentarycznych ścieżkach sieci

kruszone pleksi
obrazów nieskończonych
przejrzystość im obca
oba w początkach i końcach

narkotycznym jękiem
spazmatycznym chichotem
odziera złudzenia z rdzenia wyższych skojarzeń
wbite gwoździe na dnie sumienia

kark nadstawiony
nadstawione złudzenie
koncepcja świata
pozszywane pragnienia

ceruję rzeczywistość
krusząc wspomnienia

gdzie ty tam ja
ja nie obdarte z resztek

broczy się w krzyku
broczy go nicość