Nocy księżycowa, w blasku swego oblicza, pociesz strapioną duszę, w tych okrutnych czasach.. Bądź mi drogą gwiaździstą, bym się nie zgubił, w tej dżungli wieczystej, i drogę odnalazł prawdziwą. Stań przede mną, i drogowskaz postaw, na mej zmęczonej, i strapionej głowie. Oświetl mi życie, bym pewien był wszystkiego, i ni skry zawahania, w swych decyzjach nie miał. Prowadź mnie, jak dziecko zagubione, bo życie tak trudnym, i ciężkim odgrywa tonem. Zabierz mnie lepiej ! Ku gwiazdom, w Twoją stronę, życie me sensu, nowego wnet nabierze.