Dojrzewające liście zawsze spadają z drzewa Nie ma sensu tego zmieniać - nie potrzeba Dajmy im lecieć, niech wiatr je poniesie Dokąd dotrą? Gdzie los je zaniesie? Czy przemierza wszerz i wzdłuż tę krainę? Może uformują swoją nową rodzinę? Nadchodzi taki moment na odpowiednim piętrze Liść musi się unieść na ciepłym wietrze Otulony podmuchem przyjemnym i radosnym Płynie przez świat, patrzy spojrzeniem prostym I tylko on wie, gdzie powinien osiąść Niech on sam zdecyduje! Zostaw mu wolność!