Kałuża łez spoczywa na podeście Dla jednego to bólu ocean nieskończony Dla większości zwykłe przejście Dla tego jednego obraz wspomnień Blask przeszłości tli się jak ogień Widzi tam tylko jedno, właściwie jedyną Jej obraz niewyraźny, swą dłoń zimną Spoczywa ona na rozmyślań tych obiekcie Widzi ją. Czuje szczęścia iniekcje