mówili że byłeś jak dąb
korzenie i wiara z kamienia
ręce którymi tuliłeś cały świat
i radości tyle ile człowiekowi
mieć nie przystoi

pamiętam twoje sandały
pęknięta skóra - chodził w nich czas
wciąż chcę je założyć i być tobą
lecz są zbyt duże - może ja zbyt mały
pewnie to drugie

wiesz dziadku na naszej daczy
ze słupa spadło stare gniazdo
które było dumą rodziny od lat
spadło dawno temu a i tak słyszę
łkania bocianów

spadło dawno temu
a i tak słyszę łkania - przelatujących bocianów