zazieleniły się sady w łazienkach
w białą krew stopione zimne śniegi
płyną bezmyślnie bijąc o brzegi
i łamią skrzydła wyniosłych łabędzi

***

już zwyciężyły zapachy wiosenne
lecą wysoko nad króli daczą
wierzby gałęzie żalą się płaczą
że sady kwitną lecz giną nadzieje