KANIBALIZM

Józefowi Tischnerowi Pierwotny u wszystkich ludów sposób traktowania zmarłych to zjadanie zmarłych – należę do tych, których głód niepokoi Najpierw uderza w oczy pożądliwość – istnienie i zanikanie przedmiotu odczuwasz głód i odczuwasz pragnienie ***** Kanibalizm subtelnie wdarł się do moich świątyń gdzie moi kapłani – moje głodne zmysły spełniają niepojętą ofiarę Czy ja mam ten głód, czy ten głód ma mnie? Więc myślę o tobie, kobieto – religio i nie wiem, czy chce mi się wiary, czy seksu ***** Pulsowanie wszechświata przepowiada choroby i klęski, więc słucham to bóstwo tęskniący nazywam przedmiot, który jest Bogiem jakbym otoczył się wszelkimi snami Miłość jest odpowiedzią bez wzajemności – jest lepsza od Boga ***** Obejmuję umiłowaną i nie posiadam wiary dusza moja cierpi i znieczula się wobec cierpienia choruje na szukanie Boga, którego straciła Nie chcę iść dalej w ten głód stwórz mnie od nowa Wszechwładny – zawały serca wszech przestrzennego dopadły człowieka który się modli i przeklina los ***** Święty Jan od Krzyża sugeruje że cnota bywa przeszkodą dla religii – sam przecież nie może radzić utraty cnoty Więc trzeba cierpieć? Absurd cierpienia nie istniał u źródeł – zaprzecza wieczności a w sztuce absurdem jest śmierć! Więc ja jestem grzech przywiązany do Słowa? pożądaj mnie Słowo mój władco ***** Ciało wyczerpane hekatombą głodu mniej elastyczne twardnieje moje dłonie mogły być ciepłe a wzrok kolorowy – piękna, która ustalasz reguły wydajesz ludzi na hańbę i na wstyd A jednak zima jest wszędzie i matowa powierzchnia skóry kurczy tę ziemię, aż skręcają się kiszki – kręte ulice zmęczenia i stresu utrwalające ten śmiertelny głód I odtąd już są tacy ludzie których nie ma...