Napadł mnie deszcz i było to piękne. Oczyszczające moralnie i psychicznie. I nie było już żalu ani miłości, ani smutku ani radości. Tylko ja... i Deszcz. Napadł mnie deszcz i było to piękne. Przebiłem się przez Jego ścianę i cieszyłem jak dziecko gdy dostaje prezent. I nie było już zwierząt ani ludzi, ani kwiatka ani ptaszka. Tylko ja... i Deszcz. Napadł mnie deszcz i było to piękne. Odrzuciłem parasol i obmyłem się z grzechów swoich oraz Świata. I nie było niczego. Ani słońca ani chmur. Ani wiatru ani ciszy. Ani pól ani miast. Ani fauny ani flory. Tylko ja i Deszcz. I razem zaczęliśmy budować Nowy Świat.