Za oknami ponuro, niebo spowite chmurą , a przymrozki uprawy nam niszczą Ludzie chodzą ospali, czy to duzi czy mali, maturzyści egzamin zaś piszą. Jednym słowem do kitu, ani deka zachwytu Dla przyrody co wokół się budzi Dla listeczków i kwiatków, bzów, żonkili, bławatków, Nic nie wzrusza zszarzałych dziś ludzi. Nagle, jak zwiewna zorza, albo syrena z morza Co swym śpiewem rybaków zachwyca, Jak motylek czy mgiełka, mała morska muszelka, Uśmiech, który rozjaśnia nam lica, Niesie się ponad miastem, niczym przesłanie jasne Taka wieść, że aż dech nam zatyka: Oto po wielu znojach, walkach, bitwach i bojach Urodziła córeczkę Monika !!!