w pokoju mieszkają dreszcze i setki słów czułością przesiąknięte ściany w zacieki z obietnic westchnienia osiadły na łóżku drzemią oparte o jęki, które niechętnie kapią na dywan słodko i lepko skrzypi podłoga zaimpregnowana na wspomnienie gorączkowych kroków kurz przysypał przechowalnię czy więzienie zastygłe bezużytecznie tylko próg jeszcze zaskuczy jak pies węszący odcisk stóp pod nim schowany jest klucz do pożółkłych wspomnień