Zapomniane

w pokoju mieszkają
dreszcze i setki słów
czułością przesiąknięte
ściany w zacieki z obietnic

westchnienia osiadły na łóżku
drzemią oparte o jęki, które
niechętnie kapią na dywan
słodko i lepko skrzypi
podłoga zaimpregnowana na
wspomnienie gorączkowych kroków

kurz przysypał
przechowalnię czy więzienie
zastygłe bezużytecznie

tylko próg jeszcze zaskuczy
jak pies węszący odcisk stóp
pod nim schowany jest klucz
do pożółkłych wspomnień