Przejdź do treści
Czytanie

Marność świata

Ten świat stał się marny,
zatopił się w smutku,
horyzont jest czarny,
tłum krzyczy – ratunku!

Znów kogoś zabili,
lub ktoś sam się zabił,
do smutku zmusili,
żal świat znów obławił.

Ratują się winni,
niewinni poddają,
nie czują się inni,
bo im pomagają.
39 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.