Marność świata

Ten świat stał się marny,

zatopił się w smutku,

horyzont jest czarny,

tłum krzyczy – ratunku!



Znów kogoś zabili,

lub ktoś sam się zabił,

do smutku zmusili,

żal świat znów obławił.



Ratują się winni,

niewinni poddają,

nie czują się inni,

bo im pomagają.