Siedzę zamyślony w izolatce W sercu żal, w myślach burza Łza się w oku kręci, a na kartce Tłok słów zapisanych odurza Jak nikotyk palący papierosa ostatniego Szukam w tym co było natchnienia W środku pustka, nic prócz jednego wspomnienia Na ustach pytanie: "Dlaczego?" Niczym okręt płynący po oceanie Wód przepłyniętych ponownie nie ujrzę Tak też ciebie w przeszłości zostawiam, kochanie I do końca mych dni uczucie tę duszę