letni śnie na wietrze marzeń kołysz świat w potoku zdarzeń rozkwitnij niczym kwiat, pomalowany cichą łzą taki co magiczną niesie woń... letni deszczu, co posyłasz krople na ludzkie spojrzenie zatańcz dziś z łezką na skroni pełnej smutku... kochany śnie ileż w tobie pasji najczystszej w świecie magii miliony rajskich barw pobladłych od upływających lat być na tym padole bez twych nadziei na miłość i jedność i huśtawkę z szerszeni, na wszystko co będzie w cieniu zapomnienia minionych za nami dni a przed oczyma duszy tylko tęcza i radość między sercami,duszami...