kwiat niewinności

Kiedyś nosiłam w sobie kwiat niewinności, którego pragnęłam zerwać z tobą w odpowiednim czasie... W jednym spojrzeniu zapragnęłam być matką naszych upragnionych dzieci, wychowując je u twego boku... Lecz ktoś inny go zerwał, więc przykryłam resztki śniegiem,nie wierząc, że będę potrafiła znów spojrzeć tobie w oczy... Uwierz,najdroższy, iż jedynie z tobą chciałam go w owoc najsłodszy przemienić... Myślami podarowałam niejeden raz marząc, by przynajmniej w sanch kosztować smak miłości i macierzyństwa,którego przecież od najmłodszych lat pragnęłam Lecz cóż pozostało z tych marzeń? Kwiat niewinności już dawno zerwany przez zgubny kwiat nieistniejącej miłości....