Przejdź do treści
Czytanie

kwiaty i ciernie

Od siebie
nicość pełna chaosu pogrążona w bólu i łzach, w jakimś szarym zakamarku rośnie miłosny kwiat, a dla mnie może jakiś cierń któż to wie... okala skronie,kaleczy złączona dłonie, ale to nic,gdyż wiem, że to Ty,a wtedy przestaje boleć wszystko i pozostaje tylko cisza otulona ciepłem serc bijących niczym zegar na tarczy okrutnego losu...
79 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.