Jest taki przyjaciel sprzed lat, którego pokochać chciałam, lecz wtedy tylko przyjaźń łączyła nas... To była więź, z nutką miłości takiej zwyczajnej, po chrześcijańsku... Wciąż mam nadzieję, że wszelkie pozytywne uczucia rozkwitną kiedyś tak jak róża lub niczym magiczny kwiat paproci, wierzac,że nie znikną, ale z każdym dniem będą silniejsze,głębsze, piękniejsze, a jego ramiona zawsze bezpieczne... Słowa i gesty czulsze, noce pełne namiętności, wynikające z wzajemnej miłości...