Spoglądam przez okno dookoła ciemno już, radio smętnie cicho gra i tylko niemy wiatr wskazuje widoki pełne jasnych barw z nadzieją na lepsze jutro... Bezpieczna przystań, do której właśnie dobijam na swojej tratwie z moich łez i wspomnień czuję,że mnie oczekuje, gdzie zaczniemy razem nowy rozdział naszego wspólnego istnienia, wzmacniając wiarę w marzeń spełnienia... W głowie nagle pustka- jak za mgłą Twoja twarz, a tak pragnę móc wyznać jak bardzo było mi Ciebie brak, lecz wiem i mocno w to wierzę, że teraz wszystko się zmieni, gdy oboje bardzo tego zapragniemy, by być ze sobą, zbudować nowy dom- taki z sennych marzeń, gdzie wokół rozprzestrzenia się woń najpiękniejszych róż, zawsze świeżym chlebem, a miłość by była treścią naszego życia...