przez całe życie musiałam być sama ze sobą, choć od zawsze marzyłam i śniłam o pięknej miłości, jakiej teraz w świecie brak... niepytana przez kogokolwiek, co czuję,co bym chciała, sama do siebie powtarzałam jak mantrę: chcę kochać i być kochana, miłością się karmić każdego poranka, każdej nocy, tak długo,jak pozwoli mi ten świat żyć... to jedyne marzenie, które powtarzam zawsze,gdy jest okazja, czy to urodziny, święta,czy spadająca gwiazda, i często pytam się o nią samych gwiazd... gdzież jest ten, którego miłować chcę, gdzież jest mój miły, o którym od dziecka śnię, kiedy nadejdzie dzień, w którym spełni się w całości niejeden sen... w tych snach często było pełno uczuć, sprawiających mi tak wiele radości, na samą myśl o nich dostaję dreszczy, choć dziś samotna, to serce się cieszy...