Tu obok nie ma nic Plac zabaw z betonu Płaczący śmiech Krzyk za drzewami Ulicy mruk Pusty duch Nic obok choć żyje coś Przekleństwem nakazów Wrogości ludzkich spojrzeń cios Przeszywa nam ciała Stajemy przed sobą Z ustami próśb Lecz nikt już nie słucha Umarłych dusz