ta sama ławka w parku pory dnia roku niezmienne żyjące książka otwarta na spisie treści każde słowo pierwsze ostatnie zdanie nic nie zmienia się w naszych obrazach nowy dom wybudował sąsiad nie zazdroszczę siedzę i czytam zapatrzony w kartki pradziada nic nie mija a czy chciałbyś wejść Heraklicie, drugi raz do rzeki i ten sam widok znowu zobaczyć falą wody się znanej zachwycić -zapytałem tomów na półce zapisanych starym ołówkiem www.zofio.org