Z jednej klatki zbiegłeś, w innej już skazańcem. Czy możliwe jest być wolnym ? Czy możemy żyć bez maski ? Żywą różę karmisz kłamstwem, tylko czekaj jej zwiędnięcia. Czemu w chlewie się bawimy? Czemu uciec stąd nie chcemy? Twoje czyny niczym posąg, też rozsypia się niedbane. O co możesz prosić księgi? Czym chcesz splamić, puste kartki? Dam nam szansę. Dam nam czas. Niech nazwiska nasze znają. Zawiśnijmy gdzieś na ścianach.