Żyje się z dnia na dzień. Jakby bez końca. Traci się szybko lata. Które były jakby bez końca. Cieszy się rzadko kiedy. Jakby nie było z czego. Szczęśliwym się jest tylko czasem. Jakby było to zbędne. Ceni się tylko to co było. Jakby teraźniejszość i przyszłość nie istniała. I często nie istnieje. Jest zbyt powszednia. By była doceniana.