List

Kochanie! Właśnie chodzę po cmentarzu naszych wspomnień.

Powiedz mi! Dlaczego to jest cmentarz, a nie...

I dlaczego jestem tu sam. Kochanie! Szukam twojego grobu i nie mogę go znaleźć.

Kochanie! Czy ty istniałeś, żebyś mógł umrzeć? Umrzeć tylko dla mnie i tylko we mnie.

Kochanie! Czy rzeczywiście byłeś tylko moją wyobraźnią?

Nie! Wiem, że nie. Wiem, ze istniejesz. Tylko co sprawiło, że się mnie boisz, że zadajesz mi tyle bólu, że nie chcesz mnie znać. Dlaczego miłość, ten cud i dar tak wspaniały i doskonały tak rani i...

Kochanie! Te słowa są puste. One i tak nic nie znaczą.

Świece przestały już palić się, zgasły.

Czuję jak duch mój zamarza i kompletnie nie wiem co się ze mną dzieje.

Powiedz, czy umieram, czy to koniec cierpienia! Coraz bardziej oddalam się.

Kochanie! Proszę cie nie pozwól bym żył w próżni, byśmy obydwoje żyli w próżni.

Kochanie! Na tych nagrobkach okrytych mgłą widzę ciebie, widzę przeszłość,

widzę Twój uśmiech i słyszę Twój...

kochanie! Powiedz w końcu! Kim jestem dla Ciebie?

Odpowiedz na pytanie: dlaczego spośród milionów ludzi i mężczyzn właśnie Ciebie kocham i w żaden sposób nie mogę zapomnieć?

Kochanie! Czym lub kim jest ten straszny i potężny mur, który dzieli nas?

Kochanie! Wezwij mnie, wywołaj mego ducha, wyrwij go z więzów ciemności i samotności.

Proszę niech Twój głos przebije taflę lodu. Zacznijmy od początku. Ucieknijmy od tego swiata, od tych ludzi, od tego wszystkiego co ogranicza i oddala nas.



Ich liebe Dich* kochany!







*z niem. kocham cię