Zamknięta w swych smutnych myślach otępiała i zmęczona przyduszona ostatecznie codziennością powoli umieram powtarzając: "to nie boli" nie mam sił walczyć o przetrwanie w tej podłości dżunglii, przepełnionej lianami kłamstw i miłymi uśmiechami w stylu jokera poddaję się, tak po prostu zwyciężyliście Wy, o Wielcy, ba, Najwięksi bez zasad, moralności i honoru jak widać można żyć możecie ze mnie szydzić, drwić wszystko mi jedno oby tylko nadszedł ten dzień w którym moje oczy nie zobaczą już tego a dusza ulotni się do raju nieznanego