Ludzie przerzucają z rąk do rąk Wycierają sobie twarze Przekładają ból, rozterki, obawy, złość, strach Przerzucają kartki Puste, pełne Idą w poprzek, choć droga na wprost Polewają wodą wystawiając na słońce, Wysuszając na wiór Przejechane szczenię zostawiają żywe wpół Zamykają oczy, gdy zasmarkane obok stoi bezwładnie Bierni słuchacze, gdy obok wołanie o ciepło Obojętni pośród swoich Niewinni zadawając ciosy Przeżuli, wypluli Wyczesali nadzieję Jedzą obok ssących palce z głodu Poruszają się po świecie Latarkami z dusz Oświetlających asfalt Ukazujący drobiny łez Z których drogę tę im zbudowano Smutna Radość