Za oknami, choć ponuro, znów kolejny dzień świstaka. To nie martwię się zmarszczkami, gdyż mnie jesień uspokaja. Naturalnie, lubię ciszę, zaczytany w czasopismach. Odpoczywam od chaosu, taka ma wewnętrzna przystań. Odpoczywam od detali, nie potrzebnych mi w ogóle. Wiem, że nigdzie się nie śpieszę, wena w głowie maszeruję. Choć czasami ta samotność, chce mnie dobić bez powodu. Uspokajam sam emocje, bez pomocy psychologów.