Przejdź do treści
Czytanie

30. Za Oknami.

O życiu
Za oknami, choć ponuro, znów kolejny dzień świstaka. To nie martwię się zmarszczkami, gdyż mnie jesień uspokaja. Naturalnie, lubię ciszę, zaczytany w czasopismach. Odpoczywam od chaosu, taka ma wewnętrzna przystań. Odpoczywam od detali, nie potrzebnych mi w ogóle. Wiem, że nigdzie się nie śpieszę, wena w głowie maszeruję. Choć czasami ta samotność, chce mnie dobić bez powodu. Uspokajam sam emocje, bez pomocy psychologów.
172 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.