o niebo wyżej wznieść się bym chciał jeszcze nie dostałem skrzydeł a może więcej kolorów by miał, świat nazywany życiem wpatruję się w błękit bez dna gdy nawet krzyczysz, staram się milczeć nie nauczyłem się ciszy od tak powietrze skłania mnie do przemyśleń spokój na barkach spaceruje przez szlak odchodzi kiedy zasypiam, wraca o świcie