nie wywróży mi nikt na dłoni szczęścia prędzej sam je odnajdę, galopując w nieznane odpocznę od świata, pociętego w kawałki za długo babrałem się w jego częściach za długo szukałem siebie palcem na mapie zmęczone opuszki o tym przypominały, że jest takie miejsce, zapewne nieznane gdzie kapelusze z uśmiechem witają wytrwałych