Znów nie śpię, a czekam na dzień pełen nadziei, Że odnajdę chociaż cień chęci na budowanie idei, Którą wyściełam zbolały umysł, targany Szarpnięciami losu, obijany o czaszki ściany Jutro odnajdę sposób na to jak żyć pięknie Poskładam dźwięki, dodam słowa, stworzę piosenkę , Którą nucąc pod nosem, śpiewając w myślach Pójdę do boju i skonam… lecz wygram.