Pójdę za Tobą tam, gdzie nie sięga próżność codzienności. Założę koronę cierniową stworzoną z naszych grzechów, uniosę Twoje żalę, żeby było nam lżej abyśmy mogli odlecieć i zapomnieć, by móc wrócić i kolejny raz poskładać się na nowo. Chce na Ciebie patrzeć chce znowu zobaczyć Twoje jaskrawe wnętrze i zerwę każdą gwiazdę byś mogła oddychać. Żeby móc kolejny raz zakochać się w Twoich oczach.