Opuszczam już te cmentarza rejony a ty przytul się mocno do swojej żony, bo tak to w życiu niestety czasem bywa że nie każda miłość jest szczęśliwa. Ale ty to jednak szczęście miałeś że na swojej drodze ją spotkałeś, ona cię nad życie pokochała i co najcenniejsze tobie oddała. Lecz czas już kończyć te dywagacje i zacząć dalszą cieni prezentację, dużo ich się nocą po cmentarzu kręci wszystkich nie przedstawię mimo chęci. Jakiś cień,jak za życia - sknera nawet tutaj chodzi i kosteczki zbiera, nazbierał już cały wór białych kości lecz nie wie że są one bez wartości. Żyjąc uzbierał on całe wory pieniędzy a umarł w strasznej duchowej nędzy, musiał być on jednak strasznie głupi bo myślał że od śmierci się wykupi. Nikt z miejscowych go nie pochwali a z żywych nawet znicza nie zapali, to niech nadal zbiera białe kości i po raz drugi umiera w samotności. Tak to przyjacielu w życiu bywa że nie zawsze fortuna jest szczęśliwa, jeden ma tyle że aż mu się ulewa a drugi się za to na niego gniewa. Ileż to nocą chodzi tutaj postaci, i jak w życiu ktoś zyskuje,ktoś traci, lecz gdy już zbieleją nasze kości złoto nie ma dla nas żadnej wartości. Idąc dalej czy mi się tak tylko wydaje ale z ziemi jakaś biała ręka wystaje, wznosi się wysoko w górę,do nieba i pragnie tylko niebiańskiego chleba. Za późno przyszła na niego trwoga, zamknięta dla niego do nieba droga, w piekle tez duszy jego nie chcieli bo i tam także nie lubią wichrzycieli. Jego dusza błąka się teraz w próżni a czy Wasza się od niej bardzo różni? Dopiero jak przyjdzie na Was trwoga zaczniecie szukać drogi do Boga? A cóż to jest za jakiś dziwny dół? W nim leży użalający się nad sobą chuj, położył jakiś koleś się do niego i za życia udaje dla żywych on martwego. Nie śpiesz tak się ty mój kolego, starczy tutaj miejsca dla każdego, dzisiaj święconą wodą cię pokropię a kiedyś grabarz i cię też zakopie. ... cdn.