Chodzą tutaj między nami niby inni, a jak my tacy sami. Nie obnoszą się z samotnością, lecz dzielą się z nami radością. Żyją skromnie po cichutku, chodzą zawsze pomalutku, kochają wszystkich na około, chcą by ludziom było wesoło, potem znikają jak cienie i odchodzą w zapomnienie.