Gdy przyjdzie Ci kiedyś paść od kuli, i matka ziemia Cię do siebie przytuli, zaśniesz spokojnie gdzieś w mogile, śpij spokojnie,bo czas niewoli minie. Gdy zabłyśnie gwiazda swobody to z niewoli podniosą się narody, zrzucą jarzma,kajdany i arkany, zagoją,zabliźnią się wojny rany. Postawimy pomniki ze spiżu i stali, będziemy ten zły czas wspominali. Urodzą się nowe szczęśliwe dzieci i czas im niech tylko szczęśliwie leci. Nasze dzieci z czasem duże urosną i mogiły już może mchem porosną, lecz póki w narodzie jedno serce bije pamięć o obrońcach nigdy nie zaginie!