Spójrz kochana jakie cudne gwiazdy księżyc tak jasno na niebie świeci, jak anielskich cud motyli gromada delikatny biały pyłek na nas leci. Gwiazdka Ci na nosku cicho siadła i już jako kropla wody niżej spadła, gdy zbierze się dużo już kropelek to powstanie z nich cudny sopelek. Drzewa aż po czubek pobielone, chciałbym piękną zimę mieć za żonę. No rozpromienij już oblicze swoje, bo tylko Ty jesteś szczęście moje!