Rozsypała się kolia fioletowa szlachetnie zdobiona na brudny szary chodnik co kroków ludzkich niezliczy groszy gubionych na szczęście nie poda tylko ślady łez zachowa jak w aleii gwiazd nie z tego świata Rozsypała się kolia jak kryształki radości w dniu pierwszego spotkania na wszystkie świata strony się potoczyła darząc swym blaskiem twarze kusząc swym wdziękiem oczy zachłanne I tak się toczy do wszystkich nieznanych w każdym fragmencie piękniejsza i lepsza skrywajaąc w swym wnętrzu obrazy wspomnień