głaszczą się po czołach spocone w dyliżansie cienie pływają na kałużach rozrośnięte bólem chrząszcze cicho płaczą wydostają się z pod kamieni na trumienny cokół nie umiejąc zejść tylko szumią liście jakby bały się jesieni tylko szumią drzewa jakby bały się wiosennych drwali https://youtu.be/NG-Qe6ylBSM