Zły początek, zły dnia co grudzień poprzedza. Zbyt jaskrawo i ciepło. Niepojęta harmonia do której, daj Boże nigdy już, przyzwyczaić się, pojąć lub nawet zaakceptować. Więc obudziłaś śpiącego i teraz, drży pod grubą kołdrą ta daremność, bezsilność. W łóżku w środku miasta. Pisze mnóstwo miłosnych wierszy w próżnym pośpiechu. Wieczorem dopije herbatę, stanie przy drzwiach i znajdzie kolejny, zmyślony powód, by zostać i drżeć.