Zrozum, ja nie mam tyle śmiałości. I kiedy piję, palę, klnę do przesady, gotuję, sprzątam, pracuję lub śpię. Gdy realizuję swoją całą literacką nadzieję, gniotąc w kieszeniach nieudane wersy, wtedy właśnie, kocham. Niewątpliwie cały czas jesteś. W kilku włosach na swetrze, w kilku dreszczach. Wyjdę teraz, bo nie chcę wychodzić, z pustego domu.