Masz go w garści, ofiarę losu to typowe, powtarzalne, zimna i czysta matematyka. Z twojej strony symetria, czerwone i zielone światła. Nazwane rzeczy przestają być groźne, a przecież ty masz go w garści. Tą niekłamaną radość, żywiołową reakcję po której gasną światła, trzaskają krzesła i zostaje pustka ukryta między słowami.