Otulona ciepłym wiatrem po omacku oddycham za zamkniętymi oczami żyje dusza jak ślad niepotrzebnego jutra.. Kiedy kończy się oddech noc się zaczyna niczym gorący płomień przenikasz umysł i krew.. Pył wzbiera się jak burzowa chmura coraz wyżej i głośniej wołam zimny deszcz zmył dziś słabe dłonie z pośpiesznie porzuconych pytań.. Kształt jak iskra człowieka wzbiera cząstka za cząstką.. Jestem w Twoich rękach..