I pękło serce stalowe, Co miało być silnie i trwałe, Więcej nie zniosę - przepraszam - Me serce jest kruche i słabe. W nic już nie wierzę I nie mam nadziei, Żałuję każdego dnia, Że czasu nie powstrzymałam - Dlaczego czas wciąż trwa ? I w beznadziei utkwiłam, Bezwolnie, w obojętności Każdego dnia biernie dryfując Ku nowej codzienności… Umarło serce nazbyt zwyczajne, By miało być kochane, Pragnęło kochać Cię najszczerzej - Zostało podeptane.