czasami czuję wszechogarniającą zdrewniałość która przenika przez warstwy marzeń i układa się w słoje rocznych przyrostów ukorzenienia wydarzeń stoję wrośnięty aż do płonnej skały gubię liście wspomnień wokoło wschodzą nieśmiało siewki miłości dozgonnej murszeję jak pień głuchy w samotności 2009