Chciałbym móc Kochać by ona była różą soli, topazem albo strzałą z goździków propagujących ogień. Tak jak się Kocha jakieś rzeczy mroczne, w tajemnicy, pomiędzy cieniem a duszą. Móc Kochać jak roślinę, która nie kwitnie, a niesie w swoim wnętrzu ukryte swiatło owych kwiatów. Móc obdarzyć aromatem, który wydźwignął się z ziemi. Jestm nie wiedząc jak ani kiedy, ani czemu. Chciałbym być przy Tobie po prostu, bez zawiłości i bez pychy. Tylko w ten sposób, który nie rozróżnia jestem i jesteś. Tak blisko, że Twoja ręka na mojej piersi jest moją. Tak blisko, że zamykają się Twoje oczy w moim śnie. Tak blisko, że stojąc obok siebie ziemia się zatrzyma.