Przejdź do treści
Czytanie

Wspomnienia

Czas –
rozproszył wszelkie burze
a ja zbliżam się
ku wieczorowi
z tym samym sercem
obmytym łaską
oczarowanym Jej uśmiechem
pochylonym –
nad niewidzialną pieszczotą
Matczynych dłoni

Niebo jest świeże
a mnie wydaje się
że nie chadzałem inną drogą
poza tą
która prowadziła w maju
do wiejskiej kapliczki
i na której
spotkałem Ciebie

Nie widząc Twego oblicza
uwielbiałem Cię
nie widząc Cię
mówiłem Ci – tak

Gdy zniknę pewnego dnia
gdy nie będę miał
rąk ani twarzy
może owego dnia
nastąpi to spotkanie
na które mnie
różnorodnymi drogami
wzywałeś
pociągałeś
i zachowałeś dla siebie

58 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.