Przejdź do treści
Czytanie

Wzlatując w obłoki

To co mamy nie wystarcza
nowe dręczą nas pragnienia

wzrok nam serce zastępuje

Chcemy sławy i uznania
mrzonki o bogactwie ziścić

Ale serca tak uparcie
w zabaw wir nie popychajmy
niech wypełnią je pragnienia

Czasem radość przed nim skryjmy
by za szczęściem się stęskniło

Kochajcie się ludzie
przecież bez miłości
świat swych losów nie odmieni
i nawet pragnąc
wzlecieć w obłoki
nie odrywajcie serc od ziemi.

56 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.