Jeszcze raz rozwarły się,- ramiona drzew, katyńskiego lasu , na przyjęcie ofiar , by zamknąć w kleszczach tajemnicę śmierci,- i szumieć głuchą ciszą,złowrogo po dawnemu, czasem drwiąco chichocząc-- emocje,dzikich bestii w sercach,- zranionych budzić------