z wrodzoną dobrocią dawał siebie jak chleb głodnemu okruchami karmił nadzieję pochylony nad nędzarzem podnosił godność upadłego ślady szkiców jak ślady bicza rysowały obraz cierpienia rzuconego na płótno artystycznym okiem wydobywał piękno z brzydoty pełnia człowieczeństwa w niekompletnym ciele lewą nogą na ziemi prawą dawno w Niebie ________________ * dzieło Brata Alberta